To jest automatyczne tłumaczenie wygenerowane przez software:

Koncert na wiolonczelę i orkiestrę h-moll op. 104, niewątpliwie jedno z najpopularniejszych utworów w światowym repertuarze wiolonczelowym, to ostatnia kompozycja, którą Dvořák skomponował podczas trzyletniego pobytu w Ameryce, gdzie pracował jako dyrektor Narodowego Konserwatorium Muzycznego w Nowym Jorku (1892-1895) . Ciekawostką jest, że Dvořák, który nie miał zbyt ciepłej relacji z wiolonczelą jako instrumentem solowym (był przekonany, że jest to piękny instrument tylko w muzyce orkiestrowej i kameralnej, bo szlachetne jest tylko jego środkowe położenie - jak powiedział kiedyś) powyżej) w szmer), stworzona specjalnie na wiolonczelę koncert szczerze i serdecznie podziwiany i czczony przez artystów i publiczność na całym świecie. Tytuł, który trafia w Twoje ręce, jest wydaniem krytycznym według rękopisu kompozytora i jest częścią pierwszej zbiorczej edycji krytycznej dzieł A. Dvořáka. W obecnym wydaniu nowsza metoda zapisu wiolonczeli jest wyjątkowo stosowana w bezpośrednim przejściu od basu do klucza wiolinowego - w tych przypadkach wiolonczela brzmi tak, jak napisano. Opracowanie fortepianowe kompozytora według partytury poprawił i uzupełnił Karel Šolc. Partia wiolonczeli została wydana w wersji poprawionej przez Ladislava Zelenkę, byłego członka Słowackiego Kwartetu.