Hector Berlioz (1803–1869) był czołowym francuskim kompozytorem i dyrygentem epoki romantyzmu, znanym z pomysłowej orkiestracji i pionierskich dzieł. Do jego najsłynniejszych kompozycji należą: „Symfonia fantastyczna”, „Harold w Italii”, „Requiem” oraz opery „Benvenuto Cellini”, „Trojanie” i „Beatrice et Bénédict”. Pomimo początkowych zmagań z paryskim establishmentem muzycznym i ograniczonych sukcesów w kraju, Berlioz zdobył międzynarodowe uznanie jako dyrygent i kompozytor, szczególnie w Niemczech, Wielkiej Brytanii i Rosji. Jego życie osobiste stanowiło inspirację dla jego muzyki, zwłaszcza jego fascynacja aktorką Harriet Smithson, co znalazło odzwierciedlenie w „Symfonii fantastycznej”. Berlioz był również wpływowym kompozytorem, a jego dzieła takie jak „Traktat o instrumentacji” wywarły trwały wpływ na muzykę orkiestrową.