Fabrizio De André (1940–1999) był legendarnym włoskim piosenkarzem i autorem piosenek, powszechnie uznawanym za jednego z najbardziej wpływowych cantautori swojej epoki. Nadany mu przez przyjaciela Paolo Villaggio przydomek Faber, był ceniony za poetyckie teksty i zainteresowanie marginalizowanymi i uciśnionymi, co przyniosło mu tytuły takie jak „piosenkarz-autor wyrzutków” i „poeta pokonanych”. W ciągu trwającej cztery dekady kariery De André zasłynął z albumów koncepcyjnych, które łączyły literaturę, poezję, komentarz społeczny i francuskie wpływy muzyczne. Jako kluczowa postać szkoły genueńskiej, śpiewał zarówno po włosku, jak i po neapolitańsku, pozostawiając trwały ślad we włoskiej kulturze. Dziś liczne ulice, place i szkoły we Włoszech noszą jego imię, upamiętniając jego trwałe dziedzictwo.