Dymitr Szostakowicz był czołowym rosyjskim kompozytorem i pianistą epoki sowieckiej, który po raz pierwszy zdobył międzynarodowe uznanie swoją I Symfonią w 1926 roku. Jako wybitna postać w muzyce XX wieku, zasłynął ze swojego charakterystycznego stylu, charakteryzującego się dramatycznymi kontrastami, ironią i złożoną głębią emocjonalną. Jego relacje z władzami sowieckimi były burzliwe; podczas gdy niektóre jego dzieła, takie jak opera Lady Makbet z Mtsenska, spotkały się z rządową cenzurą i potępieniem, piastował również oficjalne stanowiska i otrzymywał wysokie odznaczenia państwowe, w tym Order Lenina. Dorobek Szostakowicza obejmuje 15 symfonii, liczne koncerty, 15 kwartetów smyczkowych, trzy opery oraz szereg utworów muzyki kameralnej, fortepianowej, wokalnej i filmowej. Czerpał z wielu wpływów, od neoklasycyzmu po Mahlera, nasycając swoje kompozycje zarówno osobistą ekspresją, jak i refleksją nad czasami, w których żył. Jego muzyka jest nadal szeroko wykonywana i studiowana, a jego spuścizna wciąż inspiruje debaty na temat sztuki i polityki w Związku Radzieckim.