Maurice Ravel (1875–1937) był cenionym francuskim kompozytorem, pianistą i dyrygentem, powszechnie uznawanym za jedną z czołowych postaci muzyki początku XX wieku. Często łączony z impresjonizmem, obok Debussy'ego, Ravel wypracował charakterystyczny styl, charakteryzujący się klarownością, pomysłowymi formami i barwną orkiestracją. Umiejętnie łączył w swojej twórczości elementy modernizmu, baroku, neoklasycyzmu, a później jazzu. Po oporze ze strony konserwatywnego Konserwatorium Paryskiego, Ravel obrał własną drogę, tworząc ikoniczne dzieła, takie jak Boléro, oraz złożone dzieła, takie jak Dafnis i Chloé. Jego muzyka obejmuje utwory fortepianowe, kameralne, partytury baletowe, opery i cykle pieśni, z których wiele istnieje zarówno w wersji fortepianowej, jak i orkiestrowej. Znany ze swojej orkiestracji, zaaranżował na orkiestrę „Obrazki z wystawy” Musorgskiego. Pomimo mniejszej liczby dzieł niż jego koledzy, kompozycje Ravela znane są ze skrupulatnego kunsztu i nieprzemijającej popularności. Należał także do grona pierwszych kompozytorów, którzy zaczęli korzystać z technologii nagrywania, co pozwoliło jego muzyce dotrzeć do odbiorców na całym świecie.