Ornette Coleman był amerykańskim muzykiem jazzowym i kompozytorem, uznawanym za pioniera free jazzu. Urodzony w Fort Worth w Teksasie w 1930 roku, jako nastolatek uczył się gry na saksofonie i rozpoczął karierę w lokalnych kręgach R&B i bebopu. Pod koniec lat 50. Coleman przeprowadził się do Los Angeles, gdzie wraz z takimi muzykami jak Don Cherry i Charlie Haden założył przełomowy zespół. Jego album z 1960 roku, Free Jazz: A Collective Improvisation, nadał nazwę nowemu, eksperymentalnemu stylowi, który odrzucał tradycyjną harmonię i ustalony rytm, koncentrując się na improwizacji zespołowej i wpływie bluesa. Muzyka Colemana początkowo budziła kontrowersje, ale później została doceniona za innowacyjność, wpływając na kierunek jazzu w latach 60. i później. Kompozycje takie jak „Lonely Woman” i „Broadway Blues” stały się klasyką gatunku. Przez dekady Coleman przekraczał granice kreatywności, eksplorując formaty orkiestrowe, elektryczny jazz-funk ze swoim zespołem Prime Time i rozwijając swoje unikalne podejście harmoloidalne. Jego twórczość przyniosła mu Nagrodę Pulitzera w dziedzinie muzyki w 2006 roku, co uczyniło go jedną z najbardziej oryginalnych i wpływowych postaci jazzu.