Maria Callas była grecką sopranistką urodzoną w Ameryce, uznawaną za jedną z najbardziej wpływowych śpiewaczek operowych XX wieku. Ceniono ją za szeroki zakres głosu, wyjątkową technikę bel canto i intensywną ekspresję dramatyczną, a ze względu na swój kunszt nazywano ją „La Divina”. Jej repertuar obejmował szeroki wachlarz ról, od dzieł Donizettiego, Belliniego i Rossiniego po Verdiego, Pucciniego, a na początku także Wagnera. Urodzona w Nowym Jorku w rodzinie greckich imigrantów, Callas zdobyła wykształcenie muzyczne w Grecji i rozpoczęła karierę we Włoszech. Pomimo osobistych wyzwań, takich jak trudne relacje rodzinne, wojenne trudności i pogarszający się stan zdrowia, zachwycała publiczność na całym świecie. Jej życie często było przedmiotem zainteresowania mediów, zwłaszcza w kontekście słynnej rywalizacji z Renatą Tebaldi i związku z Arystotelesem Onassisem. Poza nagłówkami gazet, niezwykła spuścizna Callas jako artystki operowej przetrwała, zyskując uznanie takich osobistości jak Leonard Bernstein i pozostając punktem odniesienia dla śpiewaków i miłośników muzyki.