Od samego początku wydawało się bardzo ryzykowne, aby w dzisiejszych czasach zmieścić 25 lub 30 minut muzyki symfonicznej na jednej stronie, ale jakość płyty przekracza to. Kiepski dźwięk skrzynki o niskim sygnale – niesamowite, jak DG było w stanie to zrobić. Publikacja to oczywiste fiasko. Być może dołączono płytę CD, żeby nie denerwować klientów – ale niestety i to nie zadziałało; konkretnie słychać na nim błąd cyfrowy... A żeby było wszystko idealnie, winyl jest tak pofalowany jak tort mojej starej mamy, więc był nawet źle przechowywany. Ogromne rozczarowanie.