Kable gitarowe

Typowy kabel do gitary elektrycznej ma na obu końcach jack mono 6,3 mm i łączy gitarę ze wzmacniaczem, efektem albo interfejsem audio. Jest ekranowany, żeby nie łapał brumu od oświetlenia i zasilania. W ofercie są setki kabli marek Fender, Cordial, Roland, Revoltage, Cascha, Bespeco czy Soundking – z prostymi i kątowymi wtykami, w osłonie z PVC albo w oplocie tekstylnym. Ten sam kabel przyda się też do gitary basowej i gitary elektroakustycznej.

Jak długi powinien być kabel gitarowy?

Do ćwiczenia w domu przy małym combo wystarczą 3 m, kabel nie będzie się wtedy walał po całym pokoju. Do sali prób i na scenę zwykle bierze się 6 m, żebyś mógł się ruszać bez napinania kabla. Długości 9 i 10 m są na duże sceny albo na sytuacje, gdy stoisz daleko od wzmacniacza. Między efekty na pedalboardzie trafiają krótkie kable patch, a kable do klawiszy i innych instrumentów znajdziesz w kategorii kable instrumentalne.

Prosty czy kątowy jack do gitary?

Wtyk kątowy (90°) pasuje do gitar z gniazdem na boku korpusu albo na płycie wierzchniej – kabel nie sterczy i mniej obciąża gniazdo. Prosty wtyk jest uniwersalny i podłączysz go do każdego wzmacniacza i efektu. Dlatego wiele kabli ma jeden koniec kątowy do gitary, a drugi prosty do wzmacniacza albo pierwszego efektu.

Czy kabel zmienia brzmienie gitary?

Długi kabel o wyższej pojemności może przy pasywnych przetwornikach stłumić wysokie tony, przez co gitara brzmi ciemniej. Pojemność podaje się w pikofaradach na metr (pF/m), a kable w ofercie mieszczą się mniej więcej w przedziale od 75 do 115 pF/m. Jeśli grasz na długim kablu i chcesz jaśniejszego brzmienia, wybierz niższą wartość albo krótszy kabel.