Johannes Brahms był niemieckim kompozytorem, pianistą i dyrygentem działającym w okresie średnioromantycznym. Znany z rytmicznej energii i ekspresyjnego wykorzystania tradycyjnych form, Brahms tworzył muzykę charakteryzującą się bogatym kontrapunktem i nowatorskim wykorzystaniem dysonansów. Jego dorobek obejmuje cztery symfonie, cztery koncerty, Niemieckie Requiem, bogatą muzykę kameralną oraz liczne pieśni i aranżacje na orkiestrę, fortepian, organy i chór. Urodzony w Hamburgu w 1833 roku, Brahms wcześnie wykazał się talentem muzycznym i występował jako pianista w całej Europie Środkowej, często prezentując własne kompozycje. Nawiązał ważne relacje z czołowymi muzykami swojej epoki, zwłaszcza z Robertem i Clarą Schumann, którzy propagowali jego twórczość i stali się bliskimi przyjaciółmi. Brahms nigdy się nie ożenił, całkowicie poświęcając się swojej sztuce. Szanowany zarówno za mistrzostwo, jak i nowatorstwo, Brahms był przez niektórych postrzegany jako tradycjonalista, zwłaszcza w okresie wojny romantyzmu, ale jego muzyka zyskała szerokie uznanie i nadal ma ogromny wpływ. Większość życia spędził w Wiedniu, gdzie dyrygował i promował zarówno muzykę współczesną, jak i dawną. Za jego życia i później, kunszt i głębia emocjonalna Brahmsa zyskały uznanie muzyków i kompozytorów, zapewniając jego spuściźnie pozycję jednego z filarów muzyki klasycznej.