Gil Scott-Heron był amerykańskim muzykiem, poetą i pisarzem, który w latach 70. XX wieku stał się pionierem w łączeniu jazzu, soulu i bluesa ze społecznie zaangażowanym spoken-wordem. Najbardziej znany z utworów takich jak „The Revolution Will Not Be Televised”, wykorzystywał poezję i muzykę do poruszania kwestii politycznych i społecznych, wpływając na rozwój hip-hopu i neo soulu. Dzięki współpracy z Brianem Jacksonem, zwłaszcza przy albumach takich jak „Pieces of a Man” i „Winter in America”, stworzył trwałe dziedzictwo jako „bluesolog”, zgłębiając korzenie i realia życia Afroamerykanów w Ameryce. W trakcie swojej kariery zdobył uznanie krytyków, a po śmierci otrzymał nagrodę Grammy za całokształt twórczości oraz został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame.