Dusty Springfield, urodzona jako Mary Isobel Catherine Bernadette O'Brien 16 kwietnia 1939 roku w Londynie, była ikoną brytyjskiej piosenkarki, znanej przede wszystkim z soulowego mezzosopranu i roli, jaką odegrała w kształtowaniu brzmienia i stylu lat 60. Zdobyła sławę najpierw w trio wokalnym Springfields, a w 1963 roku rozpoczęła udaną karierę solową. Jej przeboje, takie jak „I Only Want to Be with You”, „You Don't Have to Say You Love Me” i „Son of a Preacher Man”, stały się klasyką po obu stronach Atlantyku. Znana z dramatycznych ballad i niebieskookiego soulu, Springfield miała w swoim repertuarze również pop, francuską chanson, country i jazz. Jej charakterystyczny wygląd, z tlenionymi blond włosami w kształcie ula i mocnym makijażem oczu, uczynił ją symbolem swingujących lat sześćdziesiątych. Pozostała gwiazdą telewizyjną i zdobyła szerokie uznanie, zdobywając liczne nagrody, w tym pierwsze miejsce w brytyjskich rankingach wokalnych. Późniejsze współprace, takie jak z Pet Shop Boys, przywróciły jej popularność na listach przebojów pod koniec lat 80. Dusty Springfield, wprowadzona do Rock and Roll Hall of Fame i UK Music Hall of Fame, jest uznawana za jedną z najwybitniejszych kobiecych gwiazd muzyki popularnej.