Fryderyk Franciszek Chopin (1810–1849) był polskim kompozytorem i pianistą wirtuozem, uznawanym za jednego z najwybitniejszych muzyków epoki romantyzmu. Słynący z „geniuszu poetyckiego” i niezrównanych umiejętności technicznych, Chopin komponował głównie na fortepian solo i jest najbardziej znany z takich utworów jak mazurki, nokturny, polonezy, walce, etiudy i ballady. Urodzony na terenie dzisiejszej Polski, dorastał w Warszawie, a w wieku 21 lat osiedlił się w Paryżu, gdzie stał się centralną postacią w salonach muzycznych miasta. Choć rzadko występował publicznie, jego pełna niuansów i wrażliwości gra wzbudzała podziw współczesnych, w tym Franciszka Liszta i Roberta Schumanna. Kompozycje Chopina często odzwierciedlają polskie wpływy ludowe, a jego muzyka odegrała znaczącą rolę w kształtowaniu stylu romantycznego i wyrażaniu muzycznego nacjonalizmu. Jego życie osobiste, naznaczone romansem i problemami zdrowotnymi, a także przedwczesna śmierć w wieku 39 lat, przyczyniły się do jego trwałego dziedzictwa jako symbolu artystycznego geniuszu i romantycznych ideałów. Chopin jest nadal powszechnie czczony, a jego pamięci i twórczości poświęcone są międzynarodowe konkursy i instytuty.