Carlo Maria Giulini (1914–2005) był znanym włoskim dyrygentem, cenionym za głębokie interpretacje muzyczne i etyczne podejście do tworzenia muzyki. Naukę gry na skrzypcach rozpoczął w wieku pięciu lat, a następnie uczęszczał do Konserwatorium Santa Cecilia w Rzymie, gdzie skupił się na altówce i dyrygenturze. Jego wczesną karierę przerwała II wojna światowa, podczas której, będąc zagorzałym pacyfistą, został wcielony do wojska i ukrywał się aż do wyzwolenia Włoch. Po wojnie Giulini szybko zyskał na znaczeniu, dyrygując pierwszym po faszystowskim koncercie Orkiestry Santa Cecilia i zdobywając międzynarodowe uznanie z czołowymi zespołami, takimi jak Chicago Symphony Orchestra, Philharmonia Orchestra i Filharmonicy Wiedeńscy. W ciągu ponad pięćdziesięcioletniej kariery Giulini zasłynął z głębokiej muzycznej intuicji i uczciwości. Przeszedł na emeryturę w 1998 roku i zmarł w Brescii w wieku 91 lat.