Buddy Holly, urodzony jako Charles Hardin Holley w 1936 roku w Lubbock w Teksasie, był pionierem wczesnego rock and rolla. Dorastając w muzykalnej rodzinie, uczył się gry na gitarze i śpiewu od najmłodszych lat. Po założeniu zespołu Buddy and Bob ze swoim przyjacielem Bobem Montgomerym, Holly przeszedł od muzyki country do rock and rolla w połowie lat 50., zainspirowany supportowaniem Elvisa Presleya. Zdobył krajową sławę ze swoim zespołem Crickets, wydając hity takie jak That'll Be the Day i Peggy Sue, które znalazły się na szczycie list przebojów w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii. Album „Chirping” Crickets odniósł ogromny sukces, a Holly wystąpił w telewizji i odbył trasy koncertowe w Ameryce, Australii i Wielkiej Brytanii. Jego innowacyjny styl zdefiniował klasyczny skład zespołu rock and rollowego i wpłynął na niezliczonych artystów, w tym Beatlesów i Boba Dylana. W 1959 roku kariera Holly'ego została tragicznie przerwana, gdy zginął w katastrofie lotniczej w wieku 22 lat. Wydarzenie to nazwano później „Dniem, w którym umarła muzyka”. Pomimo krótkiej kariery, Holly pozostaje jedną z najważniejszych postaci w historii muzyki popularnej, a później został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame i zaliczony do grona najwybitniejszych artystów wszech czasów przez magazyn Rolling Stone.