Anton Bruckner (1824–1896) był austriackim kompozytorem i organistą, znanym z rozbudowanych symfonii i sakralnych utworów chóralnych, takich jak msze, Te Deum i motety. Jego muzyka, charakteryzująca się bogatą harmonią, złożoną polifonią i imponującą długością, stanowi wizytówkę późnego romantyzmu austro-niemieckiego. Innowacyjne wykorzystanie harmonii i formy uczyniło Brucknera postacią muzycznego radykalizmu, mimo to pozostał skromny i z głębokim szacunkiem odnosił się do innych kompozytorów, zwłaszcza do Wagnera. Znany z wielokrotnych rewizji swoich utworów, Bruckner zmagał się niekiedy z wątpliwościami, co skutkowało tworzeniem wielu wersji wielu utworów. Podczas gdy jego symfonie spotykały się z krytyką za rozmach i powtarzalność, wpływ Brucknera rósł, inspirując późniejszych kompozytorów, w tym Gustava Mahlera.