Dorothy Ashby (6 sierpnia 1932 – 13 kwietnia 1986) była pionierską amerykańską harfistką jazzową, piosenkarką i kompozytorką, która przekształciła harfę z instrumentu orkiestrowego w istotny głos w jazzie. Uznawana za jedną z najbardziej innowacyjnych i niedocenianych muzyków swojej epoki, udowodniła, że harfa może dorównać improwizacyjnej energii tradycyjnych instrumentów jazzowych, takich jak saksofon i fortepian. Jako Afroamerykanka w zdominowanej przez mężczyzn dziedzinie, Ashby pokonała znaczące wyzwania, rozszerzając zarówno możliwości swojego instrumentu, jak i różnorodność samego jazzu. Jej muzyka, zakorzeniona w jazzie, eksplorowała również R&B, muzykę świata i zawierała przełomowe dzieła z japońskim koto, szczególnie na jej uznanym albumie The Rubaiyat of Dorothy Ashby. Twórczość Ashby otworzyła nowe drzwi zarówno dla harfy, jak i dla innych muzyków, którzy poszli w jej ślady.