Wiolonczele elektryczne

Wiolonczela elektryczna zastępuje pudło rezonansowe przetwornikiem i ramą z podpórkami. Ułatwia nagłośnienie, pracę z efektami, a zależnie od wyposażenia także ćwiczenie ze słuchawkami. Wygoda gry zależy jednak od menzury, zaokrąglenia podstawka i punktów, w których instrument opiera się o ciało.

Podparcie klatki piersiowej i kolan musi być stabilne

Modele szkieletowe wykorzystują odłączane ramiona lub kompaktową ramę. Podczas gry nie mogą się kołysać ani uciskać jednego punktu. Ustaw nóżkę tak, aby pozycja lewej ręki odpowiadała grze na wiolonczeli akustycznej. Podczas dłuższej próby uwzględnij również masę ramy, ponieważ wpływa ona na stabilność i zmęczenie muzyka.

Odróżniaj wyjście od gniazda słuchawkowego

Instrument pasywny wymaga przedwzmacniacza, a aktywny baterii lub ładowania. Wyjście liniowe nie musi być w stanie napędzić słuchawek. Przed zakupem zaplanuj całą drogę sygnału aż do wzmacniacza, miksera lub wzmacniacza słuchawkowego.

Podstawek decyduje o technice smyczkowej

Zbyt płaskie zaokrąglenie utrudnia grę na jednej strunie, a zbyt wysoka akcja strun męczy lewą rękę. Nie obrabiaj pilnikiem zintegrowanego elementu piezoelektrycznego bez pomocy serwisu. Inne możliwości nagłośnienia znajdziesz wśród przetworników do instrumentów smyczkowych.

Scena zweryfikuje kable i monitoring

Zabezpiecz kabel tak, aby podczas ruchu nie ciągnął za złącze. Ustaw monitor poza kierunkiem, w którym instrument reaguje najsilniej. Przed występem sprawdź baterię i jednakową głośność po włączeniu efektów.

Struny muszą być odpowiednie do przetwornika i podstawka

Niektóre zestawy zmieniają nacisk i równowagę częstotliwościową systemu piezoelektrycznego. Przy znacznej zmianie naprężenia sprawdź akcję strun i nachylenie podstawka. Mechanicznego brzęczenia nie usuniesz korektorem.

Wypróbuj menzurę i punkty podparcia w pozycji siedzącej, a następnie sprawdź, czy elektronika współpracuje z twoim sprzętem słuchawkowym lub scenicznym.