Ray Charles Robinson (1930–2004) był amerykańskim piosenkarzem, autorem tekstów i pianistą, uznawanym za jednego z najbardziej wpływowych muzyków wszech czasów. Znany jako „Geniusz” i „Brater Ray”, stracił wzrok w dzieciństwie, ale zyskał sławę, będąc pionierem gatunku muzyki soul w latach 50. XX wieku, łącząc bluesa, jazz, gospel i rhythm and blues, zwłaszcza w latach spędzonych w wytwórni Atlantic Records. W latach 60. XX wieku Charles przecierał szlaki, łącząc country, pop i R&B, osiągając takie przeboje jak „Georgia on My Mind” i przełomowy album „Modern Sounds in Country and Western Music”. Był jednym z pierwszych czarnoskórych artystów, którzy uzyskali kontrolę artystyczną w dużej wytwórni płytowej. Wpływ Charlesa rozciągał się na wiele gatunków, z licznymi singlami i albumami na szczytach list przebojów. Jego głównymi inspiracjami byli Nat King Cole i Art Tatum, a także cieszył się twórczą przyjaźnią z Quincym Jonesem. Uznany za prawdziwego geniusza muzycznego przez takich rówieśników jak Frank Sinatra i Billy Joel, Charles zdobył liczne wyróżnienia, w tym 17 nagród Grammy, nagrodę Kennedy Center Honors oraz miejsce w Rock and Roll Hall of Fame. Jego dziedzictwo przetrwało jako głos definiujący historię amerykańskiej muzyki.