Procesory wokalne, vocodery

Procesory wokalne, wokodery i wokalizatory edytują głos w czasie rzeczywistym lub w ścieżce sygnału studyjnego. Mogą dodawać harmonie, zmieniać tonację, kształtować kolor, tworzyć postać robota lub łączyć głos z innym sygnałem muzycznym. Poszczególne urządzenia różnią się sposobem sterowania, wejściami, ilością bloków efektów oraz tym, czy są przeznaczone do eksperymentu estradowego, studyjnego czy instrumentalnego. Wybierając, zacznij od efektu, którego potrzebujesz, a dopiero potem porównaj liczbę funkcji.

Różnica między tymi trzema podejściami

Procesor wokalny to szersze określenie urządzenia przetwarzającego sygnał mikrofonu. Może obejmować korekcję, regulacje dynamiczne, efekty przestrzenne, korekcję wysokości dźwięku i nakładanie warstw głosu. Wokoder współpracuje z dwoma elementami: przenosi charakter mowy lub śpiewu na nośny sygnał muzyczny, często z syntezatora. Wokalista lub harmonizator tworzy dodatkowe głosy zgodnie ze śpiewaną melodią i określonym kontekstem harmonicznym.

Typ	Charakter użytkowania	Co musi kontrolować
Procesor wokalny	Edycja i łączenie efektów dla jednego głosu	Mikrofon, ustawiony poziom i często włącznik nożny
Wokoder	Głos syntetyczny powstały w wyniku połączenia mowy i sygnału nośnego	Modulacja i sygnał nośny lub klawiatura lub MIDI
Wokalista	Dodanie głosów towarzyszących do melodii głównej	Informacje o akordach, tonacji lub podłączonym instrumencie
Studyjny procesor sygnałowy	Przetwarzanie podczas nagrywania lub miksowania	Odpowiedni poziom, kierunek i kontrola słuchania

Podłączenie mikrofonu i ustawienia wejścia

Najpierw sprawdź, jakie wejście mikrofonowe oferuje urządzenie i czy zapewnia moc wymaganą dla Twojego mikrofonu. Dostosuj czułość wejściową podczas najgłośniejszego śpiewu, aby sygnał pozostał czysty i miał margines. Zbyt niski poziom zaakcentuje szumy innych stopni, zbyt wysoki spowoduje zniekształcenie jeszcze przed efektem. Podłączając do miksera, należy rozróżnić poziomy mikrofonu i linii.

Na scenie kieruj przetworzone wyjście na odpowiedni kanałbiurko miksujące. Jeżeli wysyłasz inżynierowi dźwięku zarówno sygnał czysty, jak i zmodyfikowany, uzgodnij sposób poprowadzenia i nazewnictwo kabli. Dwie ścieżki tego samego głosu mogą powodować problemy fazowe lub niejasny dźwięk, jeśli są nieprawidłowo zmiksowane. Przed próbą dźwięku zapisz podstawową konfigurację bez ekstremalnych efektów jako bezpieczny punkt wyjścia.

Harmonie muszą znać kontekst muzyczny

Głosy podkładu łatwiej dopasować do aranżacji, gdy urządzenie zna akordy lub tonację utworu. Niektóre procesory akceptują wejście instrumentu, inne MIDI lub ręcznie ustawioną skalę. Jeśli harmonia utworu nieoczekiwanie ulegnie zmianie, stała tonacja może spowodować utworzenie nieodpowiednich nut. W przypadku bardziej skomplikowanych aranżacji należy wcześniej przygotować zmiany i zapisać je do poszczególnych scen lub presetów, jeśli urządzenie na to pozwala.

Jedna dodana trzecia wydaje się inna niż szeroko rozpowszechniona polifonia.
Wyższe głosy są zwykle bardziej zauważalne, więc sprawdzaj ich poziom w całym miksie.
Sztuczne podwojenie może zagęścić śpiew bez tworzenia oddzielnej harmonii.
Dostosuj korekcję wysokości w zależności od gatunku; szybka reakcja jest zauważalnym efektem, wolniejsza może mieć bardziej subtelny efekt.
Wypróbuj harmonię z muzyką, a nie tylko z mikrofonem solo.

Wokoder potrzebuje dwóch zrozumiałych sygnałów

Mowa lub śpiew tworzy sygnał modulacyjny, z którego wokoder pobiera rytm i artykulację. Sygnał nośny dodaje wysokość i zawartość harmonicznych. Bogatszy dźwięk nośny zazwyczaj daje wokoderowi więcej materiału do przetworzenia, ale na wynik ma również wpływ wymowa, czułość wejściowa i liczba pasm urządzenia. Jeśli nie rozumiesz słów, przed dodaniem kolejnych efektów dostosuj najpierw źródło i poziom.

Wokoder może być oddzielnym procesorem, częścią instrumentu klawiszowego lub instrumentem programowym. Rozwiązanie sprzętowe jest kontrolowane bezpośrednio i jest łatwiejsze do zintegrowania z konfiguracją sceniczną. Wersja oprogramowania oferuje szczegółową automatyzację, ale wymaga odpowiedniego interfejsu audio, routingu w programie nagrywającym i kontroli opóźnienia.

Kontrola podczas występu

Piosenkarz musi zmieniać sceny bez upuszczania mikrofonu. Przełączniki nożne, pedały i przejrzyście rozmieszczone presety są zatem często bardziej wartościowe na koncercie niż efekt, który włącza się raz na noc. Przyciski i wyświetlacz muszą pozostać czytelne nawet przy słabym oświetleniu. Jeśli używasz urządzenia na stole, zabezpiecz kable tak, aby złącza nie były naprężone przez ruch.

Pozostaw wystarczający efekt na ścieżce monitora, abyś mógł wygodnie śpiewać, ale nadal słyszeć intonację i artykulację. Może się przydać do podsłuchu bezprzewodowegobezprzewodowe monitorowanie douszne; przed koncertem sprawdź jednak całą trasę, łącznie z poziomami i możliwymi opóźnieniami. Na sprzężenie zwrotne wpływa położenie mikrofonu, monitorów i odpowiednie wzmocnienie, a nie tylko bramka czy korektor w procesorze.

Przygotowanie presetu do utworu

Ustaw czysty sygnał wejściowy i odpowiednią czułość.
Wybierz efekt główny i wyłącz niepotrzebne bloki.
Dodaj harmonie lub sygnał nośny i sprawdź kontekst muzyczny.
Wyrównaj głośność presetu włączając i wyłączając.
Zapisz scenę pod nazwą, którą szybko rozpoznasz na scenie.
Spróbuj zmienić kolejność całego programu.

Studio i nagranie

Podczas nagrywania zdecyduj, czy chcesz nagrać efekt na stałe, czy zachować czystą ścieżkę do późniejszej edycji. Bezpiecznym sposobem jest nagranie czystego głosu i słuchanie przetwarzania tylko podczas śpiewania lub nagranie obu wyjść osobno. Jeśli występ wykonawcy jest ściśle powiązany z wokoderem lub twardą korekcją, przechwycenie przetworzonego sygnału może być twórczą częścią aranżacji.

Kategorię można również wykorzystać do dalszych dostosowańefekty i procesory sygnałowe. Jeśli chodzi o sprzęt, zwróć uwagę na wejścia, elementy sterujące i pewność, z jaką możesz przywołać zapisane ustawienie wstępne. Dostrajanie konkretnego utworu przy użyciu mikrofonu i systemu dźwiękowego. Sama nazwa efektu nie zdradza, czy wspiera on głos, czy zakrywa go w miksie.