Erik Satie (1866–1925) był francuskim kompozytorem i pianistą znanym z charakterystycznej, minimalistycznej muzyki fortepianowej i ekscentrycznej osobowości. Dorastał w Paryżu, studiując w Konserwatorium Paryskim, którego jednak nie ukończył. W latach 80. XIX wieku Satie grał na fortepianie w kawiarniach Montmartre i zaczął komponować takie sztandarowe dzieła jak Gymnopédies i Gnossiennes. Po okresie spokoju wznowił naukę w Schola Cantorum, co przyniosło mu większe sukcesy kompozytorskie. Satie stał się centralną postacią wśród wschodzących kompozytorów, inspirując takich artystów jak Ravel, Debussy, a później John Cage. Jego muzykę cechują proste melodie, niespójne harmonie i niekonwencjonalne struktury, często o żartobliwych lub absurdalnych tytułach. Najbardziej znany z utworów na fortepian solo, był również autorem baletów takich jak Parade, we współpracy z Jeanem Cocteau i Pablem Picasso, oraz dramatu Socrate. Satie wiódł samotne życie w Paryżu, znany ze swojego ekscentrycznego stylu i nawyków, i pozostał kawalerem. Jego nowatorskie, dowcipne podejście wywarło trwały wpływ na muzykę współczesną.