Krótka historia wiolonczeli
Wiolonczela powstała w pierwszej połowie XVI wieku w północnych Włoszech jako część rodziny skrzypiec. Jej włoska nazwa violoncello w zasadzie oznacza „małe violone“, czyli mniejszego krewnego wielkiego instrumentu basowego tamtych czasów. Początkowo służyła głównie jako akompaniujący, basowy głos, ale stopniowo wyrosła na pełnoprawny instrument solowy.
Przełom przyniósł barok. Sześć suit solowych na wiolonczelę
Johanna Sebastiana Bacha to do dziś swoista biblia każdego wiolonczelisty i pokazało, że instrument potrafi śpiewać sam za siebie. Ciekawostka na koniec: pierwotnie wiolonczelę trzymano tylko między łydkami, a metalowy kolec, o który dziś opiera się o podłogę, upowszechnił się dopiero w XIX wieku. Piękny, bliski ludzkiemu głosowi ton uczynił z niej jeden z najbardziej lubianych instrumentów muzyki klasycznej, a dzięki zespołom takim jak
Apocalyptica czy
2Cellos dziś brzmi też w rocku i popie.

Co rozważyć przed zakupem wiolonczeli
Przy pierwszej wiolonczeli rozważasz trzy rzeczy: właściwy rozmiar, jakość instrumentu i akcesoria.
Wiolonczela należy do
instrumentów smyczkowych i, podobnie jak
skrzypce, jest robiona w kilku rozmiarach. Większość dorosłych gra na pełnym rozmiarze 4/4, ale jeśli jesteś niższy lub masz krótsze ręce, wygodniejszy może być mniejszy rozmiar.
Na start nie przepłacaj. Dobra uczniowska wiolonczela daje czysty ton, trzyma strój i spokojnie wytrzyma lata nauki. Najpraktyczniej kupić ją jako zestaw, który już zawiera
smyczek i
futerał, więc od pierwszego dnia masz wszystko i nie musisz dokupować.
Jaki rozmiar wiolonczeli jest dla ciebie?
Rozmiar wybierasz według wzrostu i długości rąk, nie wieku. Przy właściwym rozmiarze wygodnie sięgasz na cały gryf i siedzisz prosto, bez naciągania czy garbienia. Dorośli i wyżsi nastolatkowie prawie zawsze grają na pełnym 4/4, a mniejsze rozmiary pasują niższym graczom i dzieciom. Jeśli jesteś dokładnie między dwoma rozmiarami, wybierz mniejszy, gra się na nim wygodniej.
| Rozmiar | Wzrost grającego | Dla kogo |
|---|
| 1/4 | ~115–125 cm | mniejsze dzieci |
| 1/2 | ~125–135 cm | starsze dzieci |
| 3/4 | ~135–155 cm | nastolatki i niżsi dorośli |
| 4/4 | 155+ cm | większość dorosłych |

Jakich akcesoriów potrzebujesz do wiolonczeli
Sam instrument nie wystarczy, kilka rzeczy wykorzystasz od razu. Większość zestawów uczniowskich zawiera już smyczek i futerał, resztę dokupujesz w miarę potrzeb. Najważniejsza jest kalafonia, bez której smyczek nie przylega do strun i nie daje porządnego dźwięku, oraz solidny futerał, jeśli będziesz nosić instrument.
| Akcesorium | Do czego służy |
|---|
| Wiolonczela ze smyczekiem | podstawa, najlepiej jako zestaw |
| Kalafonia | natrzyj nią smyczek, inaczej nie ma tonu |
| Futerał lub pokrowiec | chroni instrument podczas noszenia |
| Podstawka pod kolec | zapobiega ślizganiu się wiolonczeli po podłodze |
| Tuner | nastroisz struny C, G, D, A |
| Zapasowe struny | gdy któraś pęknie |
Która wiolonczela dla początkującego
Przy pierwszym instrumencie postaw na sprawdzoną markę z serwisem i dostępnymi częściami. Klasyką dla uczniów i dorosłych początkujących jest
Stentor, którego
wiolonczele Stentor od lat polecamy właśnie za doskonały stosunek ceny do jakości. Są dobrze zbudowane, trzymają strój i dostępne jako kompletne zestawy, więc to bezstresowy start.
Wahasz się między akustyczną a elektryczną wiolonczelą? Do klasycznej nauki i pełnego, naturalnego tonu weź akustyczną. Ale jeśli mieszkasz w bloku lub chcesz ćwiczyć wieczorami bez przeszkadzania, rozważ
elektryczną (silent) wiolonczelę z wyjściem słuchawkowym. Grasz na cały regulator, a na zewnątrz nie wydostaje się prawie nic.
Jak nauczyć się grać na wiolonczeli
Zacznij od postawy ciała i czystego tonu, a nie od trudnych utworów. Gdy opanujesz prosty, płynny ruch smyczka po pustych strunach, masz za sobą najważniejsze podstawy. Wiolonczela nie ma progów, więc każdy dźwięk znajdujesz słuchem, i właśnie przy intonacji oraz prawidłowej postawie najbardziej pomaga nauczyciel lub kilka pierwszych lekcji. Resztę opanujesz sam z filmów i książek; ważna jest regularność.
| Krok | Co robić |
|---|
| Siedzenie i kolec | siedź prosto na brzegu krzesła, wiolonczela między kolanami, kolec ustaw według swojego wzrostu |
| Smyczek | trzymaj go swobodnie i prowadź równolegle do podstawka |
| Lewa ręka | palce ułóż prostopadle do strun, kciuk luźno za szyjką |
| Pierwszy dźwięk | ćwicz długie dźwięki na pustych strunach C, G, D, A |
| Intonacja | dźwięki znajduj słuchem, na początku pomogą naklejki na gryfie |
| Rutyna | lepiej 15 do 20 minut dziennie niż godzina raz w tygodniu |

MUZIKER TIP:
Kup wiolonczelę jako zestaw ze smyczkiem i futerałem, oszczędzisz i masz wszystko od razu. Przed każdą grą natrzyj smyczek kalafonią, inaczej nie rozgrasz strun. A jeśli uczysz się sam, naklej na gryf małe znaczniki dla pierwszych dźwięków, dużo szybciej złapiesz czystą intonację.
Najczęstsze pytania o wiolonczelę
Czy można zacząć wiolonczelę jako dorosły?
Zdecydowanie tak, na grę nigdy nie jest za późno. Dorośli uczą się w skupieniu i z jasnym celem, więc przy regularnym ćwiczeniu robią bardzo dobre postępy. Pierwsze miesiące to cierpliwość, potem idzie szybciej.
Jaki rozmiar wiolonczeli dla dorosłego?
Prawie zawsze pełne 4/4. Mniejsze rozmiary ułamkowe są dla dzieci i niższych graczy. Decyduje wzrost i długość rąk, nie wiek.
Wiolonczela akustyczna czy elektryczna?
Do pełnego, naturalnego tonu i nauki klasycznej akustyczna.
Elektryczną (silent) wiolonczelę wybierz, jeśli chcesz ćwiczyć cicho ze słuchawkami, na przykład w mieszkaniu.
Czy można nauczyć się wiolonczeli samemu?
Pierwszy dźwięk wydobędziesz szybko, ale przy prawidłowej postawie i intonacji bez progów bardzo pomaga nauczyciel, przynajmniej na początku. Podstawy i regularne ćwiczenie ogarniesz sam.
Wybierz swoją wiolonczelę