Jak nagrywać niżej strojone gitary? Studio Lab

Zamierzasz nagrywać ciężkie riffy, nowoczesny metal albo djent, a gitara traci intonację, pcha niechciane rezonanse lub brzmi mętnie? W 15. odcinku Studio Lab Jakub Hríbik pokazuje ci krok po kroku, jak przygotować i nagrać niżej strojoną gitarę tak, by nawet najtwardszy przester brzmiał tłusto i czysto. Oto cały poradnik z obu części rozpisany w punktach.

Za niżej strojone uważamy nisko strojone gitary od drop B w dół. Do takich strojów idealne są gitary barytonowe z dłuższą menzurą, ponieważ większa odległość między siodełkiem a mostkiem trzyma niski strój stabilniej. Standardowa menzura 24,75 cala nie jest do głębokich strojów całkiem idealna i właśnie dlatego powstały barytony.

Obowiązuje prosta zasada. Gitara z menzurą 25,5 cala jeszcze niezawodnie uciągnie drop A, ale niżej bym z nią nie schodził. Przy strojach od drop D do drop C te zasady nie są aż tak krytyczne, ważne zaczynają być przy drop B, B standard i niżej.

Standardowy zestaw, który nie jest pod drop, zacznie przy zniżeniu klapać. Rozwiązaniem są albo gotowe zestawy drop, albo trik ze studia. Do struny dokup grubszą pojedynczą strunę tej samej marki i serii ze względu na ten sam rdzeń i wymień najgrubszą.

Wskazówka co do grubości. Z każdym półtonem zniżenia dodaj o jeden rząd grubsze struny. Do drop A lub B standard dobrze zacząć przynajmniej od zestawu 12 do 60. Na gitarze w drop A Jakub używa D'Addario NYXL1260 marki D'Addario, które według niego są najcieńszymi struny, jakie w tym stroju jeszcze trzymają stabilność. Nie warto oszczędzać, rozstrojone tanie struny tylko cię zirytują przy nagrywaniu ultra przesterowanych, dublowanych gitar.

Przy niżej strojonych gitarach nie wystarczy nastroić na środek i gotowe. Strój musi pasować do dynamiki, którą naprawdę grasz. Jeśli będziesz grać perkusyjne chugi, strój gitarę twardym uderzeniem kostki dokładnie tak, jak będziesz grać, żeby szczyt tunera skakał na środek dokładnie w momencie uderzenia.

Odwrotnie, gdy grasz ciągłe ósemki na pustej strunie, będziesz stroić delikatniej, odpowiednio do tego pociągnięcia. Celem jest, by stroiło w kontekście grania przy nagrywaniu, a nie samotnie na tunerze.

Bez Evertune strojenie przy nagrywaniu jest zawsze trochę piekłem, musisz dostrajać przed każdym take. Cort KX707 z mostkiem Evertune stroi się raz i trzyma, nawet gdy zdejmiesz ją ze ściany po roku. System ma tryb bend, który trzyma strój, ale pozwala na bendy, oraz pozycję, która całkowicie blokuje struny.

Jakub radzi każdemu metalowcowi sprawić sobie przynajmniej tańszą gitarę z Evertune. Jedynym kompromisem jest nieco krótszy sustain, co w metalu nie przeszkadza. Warto nagrać jedną referencyjną gitarę Evertune, po której od razu wiesz, że jeśli coś nie stroi, to ta druga gitara.

Gdy nie masz Evertune, nagraj prosty monofoniczny pad syntezatorowy z długimi dźwiękami jako referencję stroju i graj na nim riff. Sprawdzony trik to zagrać ten sam riff kilka razy w pętli z jednego strojenia, a potem wybrać np. pierwsze i trzecie kółko na lewą i prawą stronę, bo z jednej intensywności najlepiej się zestroją.

Przy gitarach metalowych string noise i alikwoty powstają z rezonansu strun za siodełkiem i przy mostku. Pozbędziesz się ich taśmą materiałową, kawałkiem gąbki, profesjonalnymi tłumikami od Groove Gear czy D'Addario, albo sprawdzonymi perkusyjnymi żelami Moongel.

Zanim wciśniesz record, sprawdź strojenie oktaw i intonację. Przester high-gain to najsurowszy krytyk, od razu mówi, gdy coś nie gra, gdy złapiesz oktawę. To nie jest schorusowany funkowy dźwięk, lecz bezkompromisowy ultra przester, który ujawnia każdą niedoskonałość, a to jest kluczowe przy nakładaniu gitar.

Kostka to pierwszy kontakt ręki z gitarą i potrafi zmienić nawet 20 procent charakteru tonu, więc nie bagatelizuj jej. Próbuj różnych kostki do różnych partii, do niektórych części riffu może pasować inna kostkę.

Jakub stawia na Ibanez Grip Wizard, a mianowicie medium około 0,8 do 0,88 mm podobne do zielonych Tortexów, oraz extra heavy około 1,14 mm ze szmerglowym gripem przeciw ślizganiu. Podoba mu się ich attack i czubek z lekkim luzem. Ponieważ nowoczesny metal nagrywa się w małych kawałkach, po kilka taktów, spokojnie użyj do konkretnego kawałka mniej wygodnej kostkę, jeśli tam brzmi lepiej.

Przy strojeniu ściągnij potencjometr barwy lub przełącz na przetwornik przy gryfie, żeby dźwięk był jak najbardziej basowy i tuner złapał ton podstawowy. Jakub stroi od trzeciej struny, bo dolne struny na tunerze bardziej skaczą, i korzysta też z precyzyjnego dostrajacza na mostku.

Zawsze dostrajaj od dołu do góry, czyli zejdź pod dźwięk i dociągnij się w niego, żeby zęby w mechanizmie strojącym oparły się o siebie i strój trzymał.

Przester ma zaletę. Gdy zagrasz współbrzmienie dwóch strun i interwał nie jest czysty, słyszysz falowanie, czyli oscylację. Dociągnij jedną strunę, aż falowanie ustanie, i masz czysty interwał. Na przykład dwa te same dźwięki A przez oktawę dostrajasz dokładnie według tego, kiedy oscylacja zniknie.

Podstawą jest dublowanie. Nagraj riff w pętli i użyj różnych kółek na krzyż jako lewą i prawą ścieżkę. Możesz też łączyć Evertune ze zwykłą gitarą elektryczną, na przykład Jackson Pro Series Lee Malia LM-87. Mikroróżnice w timingu i stroju między unikalnymi take tworzą psychoakustyczny efekt pełniejszego i szerszego brzmienia.

Jeszcze kilka wskazówek co do tonu. Cieńsza struna ma większy attack, plask i więcej basu, grubsza ma więcej środka, więc dobieraj według tego. Evertune utrzyma nawet strunę 59 na drop A, strunę która brzmi znacznie konkretniej. A dla czytelności riffu możesz dograć na wierzch wersję na jednej strunie.

Jeśli chodzi o strój i spójność, Evertune zawsze wygrywa, ale przy dobrym przygotowaniu nagrasz tłuste niżej strojone gitary i bez niego. Zobacz struny, kostki, gitarę Cort Evertune i inne gitarą elektryczną w naszej ofercie i bierz się do dzieła.