The Allman Brothers Band był pionierską amerykańską grupą rockową założoną w Jacksonville na Florydzie w 1969 roku przez braci Duane'a i Gregga Allmanów, wraz z Dickeyem Bettsem, Berrym Oakleyem, Butchem Trucksem i Jaimoe Johanson. Później, mając siedzibę w Macon w stanie Georgia, stali się znani z łączenia bluesa, jazzu i country, a także z improwizowanych występów na żywo w stylu jam. Wczesne albumy studyjne odniosły umiarkowany sukces, ale ich koncertowe wydanie z 1971 roku, At Fillmore East, ugruntowało ich pozycję ikon amerykańskiego rocka, dzięki rozszerzonym interpretacjom takich utworów jak Whipping Post i In Memory of Elizabeth Reed. Tragedia uderzyła wraz ze śmiercią Duane'a Allmana w 1971 roku i Berry'ego Oakleya w 1972 roku, ale zespół kontynuował działalność, wydając uznane albumy Eat a Peach i Brothers and Sisters. Hity takie jak Ramblin' Man i Jessica uczyniły z nich podstawę rockowego radia lat 70. Pomimo zmian w składzie i okresów wewnętrznych konfliktów, zespół reaktywował się wielokrotnie, ciesząc się odnowioną popularnością pod koniec lat 80. i w pierwszej dekadzie XXI wieku, zwłaszcza podczas corocznych występów rezydencyjnych w nowojorskim Beacon Theatre. The Allman Brothers Band zdobył siedem złotych i cztery platynowe płyty, a w 1995 roku został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame. Magazyn Rolling Stone umieścił ich wśród 100 największych artystów wszech czasów. Zespół zakończył działalność w 2014 roku, a wśród jego pierwotnych członków pozostał tylko Jaimoe. Ich nieprzemijający wpływ pomógł ukształtować południowy rock i improwizowaną muzykę na żywo.