To jest automatyczne tłumaczenie wygenerowane przez software:

Soundiron Waterharp to głęboko zsamplowana biblioteka instrumentów perkusyjnych i efektów, która oddaje serce i duszę telefonu wodnego. Ta unikalna koncepcja instrumentu została pierwotnie opracowana przez Richarda Watersa pod koniec lat 60-tych. Wodofony - powszechnie znane również jako harfy wodne - występują we wszystkich kształtach i rozmiarach, ale generalnie mają tę samą podstawową konstrukcję: mosiężne naczynie z wydrążoną mosiężną komorą wodną i długą szyjką. Górna część komory jest ozdobiona pionowymi mosiężnymi zębami lub prętami. Gra się na nim poprzez uderzanie, uderzanie i smyczkowanie tych zębów, które rezonują razem, tworząc mrocznie harmoniczne lub dysonansowe dźwięki i tekstury. Zęby są przycinane do określonych długości i układane w celu tworzenia skal, gdy owijają się wokół korpusu wodofonu.

Dodanie wody do komory i zmiana pozycji wodofonu drastycznie zmienia wysokość i harmoniczne, które są wytwarzane podczas gry na instrumencie. Sama komora wodna może być również wykorzystywana jako instrument perkusyjny. Ogólnie rzecz biorąc, waterphone może być uważany zarówno za strojony, jak i niestrojony instrument perkusyjny, ale jest najczęściej używany w ścieżkach dźwiękowych suspensu i horrorów oraz jako narzędzie do tworzenia dramatycznych efektów dźwiękowych. Soundiron grał na nim z wieloma różnymi młotkami, pałeczkami, metalowymi prętami, palcami i dłońmi, łukami, a nawet głosami, aby zbadać każdy niuans i ukryty potencjał muzyczny tego instrumentu. Nagrywali go zarówno pustego, jak i wypełnionego wodą, a nawet nagrywali go od środka za pomocą hydrofonów (podwodnych mikrofonów), podczas gotowania na otwartym ogniu i podczas napełniania śrubami maszynowymi. Wreszcie, stworzyliśmy szeroki wybór ambientowych pejzaży dźwiękowych, padów, dronów, atmosfer i atmosfer, wykorzystując nagrania i wszelkiego rodzaju kreatywne techniki projektowania dźwięku, aby przenieść tę bibliotekę na wyższy poziom.