To jest automatyczne tłumaczenie wygenerowane przez software:

Publikacja Instrumenty muzyczne profesora Antonina Modra została wydana po raz pierwszy w 1938 roku i należy do kilku pokoleń naszych muzyków - profesjonalistów i amatorów. Powodem nieustającego zainteresowania Błękitną Księgą, od lat ulepszaną i wzbogacaną o nową wiedzę, jest jej kompleksowość, jasność, zrozumiałość i istotność. Modr informuje o rozwoju rodzajów instrumentalnych i poszczególnych instrumentów i oczywiście skupia się na ich aktualnych parametrach konstrukcyjnych, możliwościach technicznych i brzmieniowych (w tym danych o zakresach notowanych i brzmieniowych, najkorzystniejszych lub najmniej korzystnych pozycjach) i nie zapomina o ich zastosowaniu solo i w zespole hre. Liczne przykłady, przeglądy, rysunki i wykresy zwiększają przejrzystość i zrozumiałość pracy Modro. Pogląd eksperta-organologa w książce Modro krzyżuje się z poglądem muzyka praktyka. Jednocześnie autorka zwraca uwagę nie tylko na instrumenty dzisiejszej orkiestry symfonicznej i orkiestry dętej, ale także zwraca należytą uwagę na instrumenty naszej i zagranicznej muzyki ludowej, w tym instrumenty jeszcze do niedawna uważane za egzotyczne. W przeciwieństwie do starszych wydań, niektóre artykuły dotyczące instrumentów elektronicznych i elektronicznych, które stały się przestarzałe, zostały pominięte. Rozwój tej grupy instrumentów muzycznych jest w naszych czasach tak szybki, że zawsze wymaga nowej literatury specjalistycznej, do której odsyłamy naszych czytelników.